Madeleine

Han gik no å pløje å nynne en vis

Å tændt o en piig e let syd få Paris

Ja, han ho kon sett hind jen jenneste gang, 

Men de va so han å e læerke¹ di sang:

Madeleine, Madeleine, Madeleine

Det hjer, det var novve, han sleet itt forstov,

da nøls² han ho fått sej en kuen, han holdt åv.

Han skamt sej, men da han vill tænk o Mari,

Det sang rundt omkring ham o fin melodi:

Madeleine, Madeleine, Madeleine

En synda³ ho han vætt som fange te fest,

Å da ho han sett hind, han fullds⁴ med en præst,

Å hun ho nok sorre⁵, va ung å så pæn,

Å så ho e præst soj⁶ så still: Madeleine.

Madeleine, Madeleine, Madeleine

Hun ga ham et brød å så venle et blik,

Å så et glas vin ho hun gi ham å drik’,

Skønt de varr e hiele han mindes om hind,

Så kund han itt foo hind åv tanke å sind.

Madeleine, Madeleine, Madeleine

Noe gik han så gkæmt sej hielt sjell bagg e plov,

Å midt o e mark holdt Pæ Præsen å stov⁷

Å tændt o de mærkle med kvindfolk å kri –

Kån den, dæ bløv fange, da ållde⁸ blyv fri?

Madeleine, Madeleine, Madeleine

Ordforklaringer:

(1) og lærkerne

(2) for nylig

(3) søndag

(4) fulgtes

(5) sorg

(6) sagt

(7) blev stående

(8) aldrig